Soms begint een nieuw avontuur met een uitnodiging die je nieuwsgierig maakt.

Een uitnodiging om anders te kijken. Om je vertrouwde wandelpad even los te laten. Om niet precies te weten waar je uitkomt, maar je te laten verrassen door wat zich onderweg aandient.

Zo’n uitnodiging kwam op mijn pad met de School voor Dwaalkunst van Van Gogh Nationaal Park, waar ik ben gestart met de opleiding tot Dwaalkundige.

Deze opleiding sluit prachtig aan bij mijn werk als bosbadgids en opent tegelijkertijd nieuwe deuren. Tijdens bosbaden nodig ik mensen uit om te vertragen, hun zintuigen te openen en opnieuw verbinding te maken met de natuur. Als Dwaalkundige leer ik daar nóg anders naar te kijken: vanuit verbeelding, kunst, verhalen, speelsheid en verwondering.

Want natuur beleven gaat niet alleen over kennis opdoen. Het gaat vooral over ervaren.

Over luisteren naar wat de natuur vertelt, ook zonder woorden. Over schoonheid ontdekken in het alledaagse. Over verhalen vinden op onverwachte plekken. En over het wakker maken van dat nieuwsgierige deel in jezelf dat speelt, onderzoekt en zich durft te verwonderen.